Modderig

Het grondwater in Friesland is van acceptabele kwaliteit, dat wil zeggen we zitten onder de Pfas normen. Normen die we voorheen niet kenden maar nu dus wel. Vreemd genoeg is de situatie op de Waddeneilanden anders. Daar is het minder fraai of anders gezegd, zit men boven de norm die gesteld is. Op Schiermonnikoog zijn zogenaamde tappalen geplaatst waar men fris water gratis kan tappen tijdens een verblijf op het eiland. Naar nu blijkt is het wat minder fris als dat men denkt. De samenstelling van de ondergrond bij de Waddeneilanden is wat anders dan die van het vaste land. Klei zorgt ervoor dat de Pfas achtigen niet in de grondlagen van het vaste land kunnen doordringen, althans niet makkelijk. Als je de geschiedenis bekijkt is dat ook geen wonder. In die veel besproken Waddenzee is in het verleden flink huisgehouden. Diverse industrie aan land loosde flink in het water met alle gevolgen van dien. In de tijd dat dat gebeurde werd ons door een overheidsbestuurder verteld dat dat echt geen kwaad kon. Dit zonder enige kennis van zaken en met een advies van de industrie die er verantwoordelijk voor was. Het verdienmodel ging voor de millieuschade. Tegenwoordig is dat enigszins aan banden gelegd maar geheel gestopt zeker niet. We reizen in grote getale naar de eilanden maar je kunt je afvragen of dat gezond is. Voor de ondernemers zeker gelet op de logeertarieven en de horeca en fietsenverhuur. Goudappeltjes en dat bepaalt veel. De gevolgen zijn echter steeds beter zichtbaar. De Waddenzee wordt er ook zeker niet schoner van. Een zogenaamd duurzaamheids seminar als Springtij is daar een voorbeeld van, tegen forse betaling naar Terschelling met de dieselverslindende snelboten na een rit in de 6 cilinder BMW vanuit de randstad.  Lopend langs het Wad krijg je dan toch wel sterk het gevoel dat we verkeerd bezig zijn. Turend naar het water wat wel heel donker en modderig is, wat zou er in zitten is dan de vraag. Stof tot nadenken.