Frisjes

Het is fris in het Noorden des lands. Plots was daar de winter weer zoals we die in vroeger tijden kenden. Koud weer voor de bouwwerkzaamheden. De hele straat maakt zich ongerust over ons, dat is toch leuk. Maar voor de goede orde, in het huis wat gewoon overeind staat leven we op de verdieping met beneden nog steeds een werkende badkamer en toilet. De CV werkt ook nog steeds, zij het met wat minder radiatoren. We wonen tijdelijk met een noodkeuken in de werkplaats die geïsoleerd is en een houtkachel heeft. Bij de opstart in de ochtend zorgt een keramisch kacheltje even voor de eerste genoegens op het gebied van temperatuur. De één na de ander komt kijken en vindt het in de schuur eigenlijk wel gezellig. De verbouw gaat gestaag door. Er blijkt een binnenmuur te zitten die volledig vergaan is. Specie is tot zand geworden en de stenen kon ik er zo afpakken. Één deel was de planning om weg te halen ter uitbreiding van de kamer maar bij het zien van de puinhoop moet de rest van die prehistorische muur ook weg om plaats te maken voor een solide draagmuur. Een nieuwe geïsoleerde betonvloer zit er nu in en we zijn bezig met de voorzetwanden waarmee je een soort houtskeletbouw maakt. Onder het bouwen zie je steeds meer logica in de mogelijkheden en het leuke is dat je dat ter plekke kunt aanpassen omdat je het zelf doet met af en toe hulp van de aannemer. Langzaam krijgt het vorm en hebben we straks een huis geheel naar eigen inzichten op een leuke plek in een prachtige streek waar nog enige rust is te vinden, tradities nog bestaan en men nog om elkaar geeft. Toch zie je om je heen steeds meer mensen uit de drukte van de randsteden naar het Noorden trekken. De huizenprijzen stijgen ook hier daardoor wat zeker voor de startende jongere niet leuk is. En om nog even op de vorige column terug te komen, er zitten hier duidelijk meer Nee knikkers, goeie zaak ook al is het frisjes. Ondertussen vliegen de ganzen heen en weer, eten op het land en slapen op het water, het kan hier allemaal.